സ്വന്തം അയൽപക്കത്തുള്ള ഒരു ലൈബ്രറിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം തമിഴ്‌നാട് ബാലന് നിഷേധിച്ചു; കോയമ്പത്തൂരിൽ ഒന്ന് തുറക്കാൻ സഹായിച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കമ്മ്യൂണിറ്റിയിലെ ബിരുദധാരികളുടെ എണ്ണം വെറും 4 ൽ നിന്ന് 30 ആയി ഉയർന്നു.

വി സെൽവകുമാറിന് അഞ്ച് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, പുസ്തകങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായി മാറിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തൻ്റെ ഗ്രാമത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തുള്ള ഒരു ലൈബ്രറി സന്ദർശിക്കും, അതിൻ്റെ പേജുകളിലൂടെ തുറന്ന ലോകത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, തന്നെപ്പോലുള്ള വായനക്കാർക്ക് ലൈബ്രറി പ്രാപ്യമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, പുസ്തകങ്ങളോ വിദ്യാഭ്യാസമോ ആയി വലിയ ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു തടസ്സം അദ്ദേഹം നേരിട്ടു.വിസമ്മതം അവൻ്റെ പദ്ധതികളെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഗ്രാമത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് തൻ്റെ സമൂഹത്തിന് ഒരു ലൈബ്രറി ആക്സസ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് സ്വന്തമായി നിർമ്മിക്കാൻ സെൽവകുമാർ തീരുമാനിച്ചു.ഇന്ന്, കോയമ്പത്തൂരിന് പടിഞ്ഞാറ്, സെമ്മാടു ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു പൊതു ലൈബ്രറി, പട്ടികജാതി അയൽപക്കത്തുള്ള ഗാന്ധി കോളനിയിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഒരു വിഭവമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ സംരംഭം വിദ്യാഭ്യാസ ഫലങ്ങളിൽ ഒരു മാറ്റവും വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്: ലൈബ്രറി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ വെറും നാല് ബിരുദധാരികൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പിന്നീട് ഇത് 30 ആയി ഉയർന്നു.

ഒരു ലൈബ്രറിയുടെ വഴിയിൽ ജാതി മുൻവിധി നിലകൊണ്ടപ്പോൾ

ഇപ്പോൾ 40 വയസ്സുള്ള സെൽവകുമാർ മറ്റ് സമുദായങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ താമസിക്കുന്ന ഗ്രാമത്തിൻ്റെ ഭാഗത്തുള്ള ഒരു ലൈബ്രറി സന്ദർശിച്ചാണ് വളർന്നത്. 2011-ൽ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ കെട്ടിടം ജീർണാവസ്ഥയിലാവുകയും ലൈബ്രറി ഓവർഹെഡ് വാട്ടർ ടാങ്കിന് താഴെയുള്ള ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു.വായനയോടുള്ള ഇഷ്ടം വളർത്താൻ സഹായിച്ച ഒരു സ്ഥലത്തിൻ്റെ അവസ്ഥയിൽ അസന്തുഷ്ടനായി, അവൻ ഒരു പരിഹാരം തേടാൻ തുടങ്ങി. കോളനിക്ക് പിന്നിലെ കമ്മ്യൂണിറ്റി ഹാളിൽ ഉപയോഗിക്കാതെ കിടക്കുന്ന സ്ഥലം കണ്ട അദ്ദേഹം ലൈബ്രറി അവിടെ മാറ്റി സ്ഥാപിക്കണമെന്ന ആവശ്യവുമായി പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡൻ്റിനെ സമീപിച്ചു.നിർദ്ദേശത്തിന് ആദ്യം അംഗീകാരം ലഭിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ചില പ്രബല ജാതിക്കാരുടെ എതിർപ്പിനെത്തുടർന്ന് തീരുമാനം പിന്നീട് മാറ്റുകയായിരുന്നുവെന്ന് ഒരു റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു ദി ന്യൂ ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസ്.തങ്ങളുടെ മക്കളെ കോളനിയിലേക്ക് അയക്കണമെന്ന ആശയത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു എതിർപ്പുകളെന്ന് സെൽവകുമാർ അനുസ്മരിച്ചു. പിന്നീട് അഭ്യർത്ഥന പിൻവലിച്ചു, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും വേദനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ജാതി വിവേചനം ഒരു പബ്ലിക് ലൈബ്രറി പോലെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഒന്നിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തെ എങ്ങനെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമെന്ന് എപ്പിസോഡ് തുറന്നുകാട്ടി. എല്ലാവർക്കും അറിവ് ലഭ്യമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള ഒരു സ്ഥലം വിവിധ സമുദായങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുട്ടികൾ എവിടെ പോകണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കത്തിൻ്റെ കേന്ദ്രമായി മാറി.ഈ ആശയം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനു പകരം സ്വന്തം അയൽപക്കത്ത് ബദൽ സൃഷ്ടിക്കാൻ സെൽവകുമാർ തീരുമാനിച്ചു.

ഫോട്ടോ കടപ്പാട്: ലിങ്ക്ഡിൻ/സെൽവകുമാർ വെള്ളിങ്കിരി

ഉപയോഗിക്കാത്ത കെട്ടിടം പഠനത്തിനുള്ള ഇടമാക്കി മാറ്റുന്നു

2016 ഏപ്രിൽ 26ന് രാത്രിയാണ് സെൽവകുമാറും സുഹൃത്തുക്കളും ചേർന്ന് ഡ്രം നിർമാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലിത്തോലുകൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അറ്റകുറ്റപ്പണിയില്ലാത്ത സർക്കാർ കമ്മ്യൂണിറ്റി ഹാളിലേക്ക് പോയത്.അടുത്ത ദിവസം, അവർ പട്ടികജാതി സമുദായത്തിലെ യുവാക്കൾക്കായി ഒരു കരിയർ ഗൈഡൻസ് പ്രോഗ്രാം സംഘടിപ്പിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിൻ്റെയും അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നതിൻ്റെയും പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു പരിപാടി.ജില്ലാ കളക്ടറുടെ അനുമതിയോടെയാണ് ഗ്രന്ഥശാല സർക്കാർ ലൈബ്രറിയായി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. യുവ വായനക്കാർ സമകാലിക കാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധം നിലനിർത്തണമെന്ന് അതിൻ്റെ സംഘാടകർ ആഗ്രഹിച്ചു, അതിനാൽ അവർ പത്രങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കി.പത്രങ്ങൾ വാങ്ങാനുള്ള ചെറിയ ചിലവ് പോലും കൂട്ടായ പരിശ്രമമായി മാറി. ഗ്രാമത്തിലെ ഓരോ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും പ്രതിമാസം ഒരു രൂപ മാത്രമാണ് സംഘം പണം നൽകാനായി പിരിച്ചെടുത്തത്.ആശയം ലളിതമായിരുന്നു: വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് വായിക്കാനും ലോകത്തെ കുറിച്ച് പഠിക്കാനും വിദൂരമെന്ന് തോന്നുന്ന അവസരങ്ങൾക്കായി തയ്യാറെടുക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു സ്ഥലം സൃഷ്ടിക്കുക.ഒരു ലൈബ്രറിക്ക് പുസ്തകങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ നൽകാൻ കഴിയും. മത്സരപരീക്ഷകൾക്ക് തയ്യാറെടുക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക്, പത്രങ്ങൾ, റഫറൻസ് മെറ്റീരിയലുകൾ, പഠിക്കാനുള്ള ശാന്തമായ സ്ഥലം എന്നിവയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം പ്രായോഗിക മാറ്റമുണ്ടാക്കും. കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ അടുത്ത ചുറ്റുപാടുകളിൽ നേരിടാൻ കഴിയാത്ത വിദ്യാഭ്യാസപരവും തൊഴിൽപരവുമായ സാധ്യതകളിലേക്ക് കുട്ടികളെ പരിചയപ്പെടുത്താനും ഇതിന് കഴിയും.ചെറുപ്പം മുതലേ വായനയുടെ മൂല്യം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ സെൽവകുമാറിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അത്തരമൊരു വിഭവം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നത് തൻ്റെ സമൂഹത്തിൻ്റെ പുരോഗതിയെ സഹായിക്കുമെന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വിശ്വാസവുമായി അടുത്ത ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നാല് ബിരുദധാരികൾ മുതൽ 30 വരെ

അയൽപക്കത്തെ ബിരുദധാരികളുടെ എണ്ണത്തിലുണ്ടായ മാറ്റത്തിൽ ഈ സംരംഭത്തിൻ്റെ സ്വാധീനം പ്രതിഫലിക്കുന്നു.ഗ്രന്ഥശാല സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ നാലു ബിരുദധാരികളേ പ്രദേശത്തുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇപ്പോൾ അവരുടെ എണ്ണം 30 ആയി ഉയർന്നു. സമൂഹത്തിലെ ചില അംഗങ്ങൾ സ്വകാര്യ കമ്പനികളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു, ഒരാൾ സ്കൂൾ അധ്യാപകനായി.ഈ വർദ്ധനയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ലൈബ്രറി മാത്രമാണെന്ന് കണക്കുകൾ സ്വയം സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഈ സംരംഭം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയുടെ ഒരു അളവുകോൽ അവർ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.ഈ സൗകര്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക്, സുസ്ഥിരമായ പഠനം ആവശ്യമുള്ള അഭിലാഷങ്ങൾ പിന്തുടരാനുള്ള ഇടമായി ലൈബ്രറി മാറിയിരിക്കുന്നു. ചില കുട്ടികൾ മത്സര പരീക്ഷകൾക്ക് തയ്യാറെടുക്കാൻ ഈ സൗകര്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഗ്രന്ഥശാലയുടെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നു

യാത്രയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. സെൽവകുമാർ അഹമ്മദാബാദിലേക്ക് താമസം മാറിയതോടെ സൗകര്യം ക്ഷയിച്ചു തുടങ്ങി.ഉപയോഗിക്കാത്തതോ ഉപയോഗശൂന്യമായതോ ആയ സ്ഥലം ഏറ്റെടുക്കാൻ പ്രാദേശിക യുവജന സംഘങ്ങൾ എംഎൽഎ എസ്പി വേലുമണിയുമായി കൈകോർത്തു. അവരുടെ പ്രയത്‌നത്തിലൂടെ, പൊതുവായന സൗകര്യമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ, പൊതു ഗവൺമെൻ്റ് നിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്ന് വസ്തു ഔദ്യോഗികമായി ലൈബ്രറി ഡിപ്പാർട്ട്‌മെൻ്റിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു.ആദ്യം സ്ഥാപിച്ച ആളുകളുടെ പരിശ്രമത്തിനപ്പുറം സംരംഭത്തിന് ഒരു സ്ഥാപനപരമായ അടിത്തറ നൽകാൻ വികസനം സഹായിച്ചു.അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഉടനടി മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്ന് സെൽവകുമാർ സമ്മതിച്ചു. എന്നാൽ ഒരു സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ അറിവിൻ്റെ ഒരു ശേഖരം സ്ഥാപിക്കുന്നത് കാലക്രമേണ കാര്യമായ മാറ്റമുണ്ടാക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു.ആ വേർതിരിവ് പ്രധാനമാണ്. ഒരു കെട്ടിടം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തുറക്കാൻ കഴിയും, എന്നാൽ ഒരു ലൈബ്രറിയുടെ പ്രയോജനങ്ങൾ വിദ്യാർത്ഥികൾ അത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടരുന്നുണ്ടോ, പുസ്തകങ്ങളും പത്രങ്ങളും ലഭ്യമാണോ, വരും തലമുറകൾക്കായി ഈ സൗകര്യം നിലനിർത്താൻ കഴിയുമോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.പൊതുവിഭവങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നതിൽ സാമൂഹിക പങ്കാളിത്തത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യവും സെമ്മാഡുവിലെ അനുഭവം എടുത്തുകാട്ടുന്നു. സെൽവകുമാറിൻ്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തോടെ ആരംഭിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥശാലയുടെ പ്രവർത്തനം നിലനിർത്താൻ പ്രാദേശിക യുവാക്കളുടെയും സർക്കാർ അധികാരികളുടെയും ഇടപെടൽ ആവശ്യമായിരുന്നു.

പുസ്തകങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ നൽകുന്ന ഒരു ലൈബ്രറി

ഗാന്ധി കോളനിയിലെ കുട്ടികൾക്ക്, അവരുടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട പരിമിതികളേക്കാൾ, സ്വന്തം അഭിലാഷങ്ങളാൽ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു ഭാവി പഠിക്കാനും തയ്യാറാക്കാനുമുള്ള അവസരമാണ് ലൈബ്രറി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.പുസ്തകങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുകയും ഒരു ലൈബ്രറി സന്ദർശിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറുപ്പത്തിൽ നിന്നാണ് സെൽവകുമാറിൻ്റെ കഥ ആരംഭിച്ചത്. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ജാതി മുൻവിധി ആ പ്രവേശനത്തിന് തടസ്സമായി നിന്നപ്പോൾ, തൻ്റെ സമൂഹത്തിലെ മറ്റുള്ളവർക്ക് വായിക്കാനും പഠിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു ഇടം സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കാൻ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു.നാല് ബിരുദധാരികളിൽ നിന്ന് 30 ആയി ഉയർന്നത് പുരോഗതിയുടെ ഒരു പ്രധാന അടയാളമാണ്, ഗ്രന്ഥശാലയുടെ ദീർഘകാല ആഘാതം തുടരുന്നു.അതിൻ്റെ പ്രാധാന്യം അതിൻ്റെ വാതിലിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിൽ മാത്രമല്ല, അറിവിലേക്കും വിവരങ്ങളിലേക്കും വിദ്യാഭ്യാസ അവസരങ്ങളിലേക്കും പ്രവേശനം നൽകുന്നു.മക്കൾ എവിടെ പോയി വായിക്കുമെന്നതിനെച്ചൊല്ലി ചെറുത്തുനിൽപ്പ് നേരിട്ട ഒരു സമൂഹത്തിന്, വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ജാതിയെയോ അയൽപക്കത്തെയോ ആശ്രയിക്കരുതെന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് പുസ്‌തകങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും പരീക്ഷകൾക്ക് തയ്യാറെടുക്കാനും ഒരിക്കൽ എത്തിപ്പെടാൻ പ്രയാസമെന്ന് തോന്നിയ ഭാവികൾ സങ്കൽപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന ഇടമാണിത്.