മോദിക്കൊപ്പം ഇസ്രയേൽ ആദരിക്കുന്ന മലയാളി പൈലറ്റ്; രാജ്യം നൽകുന്നത് ചരിത്രപരമായ പരമോന്നത അംഗീകാരം

ദുബായ്∙ ഇന്ത്യൻ പൈലറ്റ് ക്യാപ്റ്റൻ സ്മിത് മച്ഛാറിനെ ഇസ്രയേൽ സ്വാതന്ത്ര്യദിനാഘോഷത്തിലേക്ക് വിശിഷ്ടാതിഥിയായി ക്ഷണിച്ച് പ്രധാനമന്ത്രി ബെന്യമിൻ നെതന്യാഹു. രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യദിനാഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ജെറുസലേമിലെ ഹെർസൽ പർവതത്തിൽ പരമ്പരാഗത ദീപം തെളിക്കാൻ (സെലിബ്രേറ്റൊറി ഫ്ലേം) ക്യാപ്റ്റൻ സ്മിത്തിനെയും ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയെയും നെതന്യാഹു പ്രത്യേകമായി ക്ഷണിക്കുകയായിരുന്നു. ഇസ്രയേൽ പൗരന്മാർക്കു മാത്രം ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഉയർന്ന പരമോന്നത അംഗീകാരമാണിത്. ഇത്തവണ ഈ വലിയ ആദരം ക്യാപ്റ്റൻ സ്മിത്തിനു സമ്മാനിക്കാൻ കഴിയുന്നതിൽ ഏറെ അഭിമാനമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹവുമായി നേരിട്ടു നടത്തിയ ഫോൺ സംഭാഷണത്തിൽ നെതന്യാഹു വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. നെതന്യാഹുവിനോട് ക്യാപ്റ്റൻ സ്മിത് പങ്കുവെച്ച അനുഭവം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:

‘ദുബായിൽ നിന്ന് വിമാനം ടേക്ക് ഓഫ് ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാം സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നു. എനിക്കൊപ്പം സഹപൈലറ്റും കോക്പിറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. അസാധാരമയി യാതൊന്നും സംഭവിക്കുമെന്നതിന്റെ ഒരു സൂചനയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ സഹപൈലറ്റ് തനിക്ക് ഒന്നു പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. പൈലറ്റുമാർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് ഇവിടെ സാധാരണമായ കാര്യമാണ്. എന്റെ സീറ്റിന് തൊട്ടുപിറകിലാണ് അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി ഇരുന്നത്. പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് തടസ്സമാകരുതെന്ന് കരുതി ഞാൻ നേരെ മുന്നോട്ട് നോക്കിയിരുന്നു. ഏകദേശം നാലോ അഞ്ചോ മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ തലയുടെ പിന്നിൽ ശക്തമായ ഒരു അടി കിട്ടി. ഞാൻ പൂർണ്ണമായും മരവിച്ചുപോയി. വിമാനത്തിന് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചെന്നാണ് ഞാൻ ആദ്യം കരുതിയത്. കോക്പിറ്റിലെ ഏതെങ്കിലും ഉപകരണം തലയിൽ വീണതാകാമെന്നാണ് വിചാരിച്ചത്. എന്നാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അടി കിട്ടിയപ്പോഴാണ് സഹപൈലറ്റാണ് തന്നെ ആക്രമിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്.

ഞാൻ അയാളെ തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല. ആദ്യത്തെ അടിയിൽ തന്നെ ഞാൻ ഏറെക്കുറെ തളർന്നിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടു വന്നു, വിമാനം താഴേക്ക് പതിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി. ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിതറിയ ഓർമ്മകൾ മാത്രമേ ഇപ്പോൾ എന്റെയുള്ളൂ. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കോക്പിറ്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്നെങ്കിലും, എന്നെ തള്ളിമാറ്റി സഹപൈലറ്റ് അത് വീണ്ടും അടച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കോക്പിറ്റിന്റെ തറയിലേക്ക് വീണിരുന്നു. വിമാനം അതിവേഗം താഴേക്ക് പതിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദവും യാത്രക്കാരുടെ നിലവിളികളും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. എന്റെ മുന്നിലുള്ളത് ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള അവസാനത്തെ പോരാട്ടമാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അത് എനിക്കുവേണ്ടിയാണോ അതോ യാത്രക്കാർക്കുവേണ്ടിയാണോ എന്തു വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോളൂ, ഒടുവിൽ ഞാൻ ആ കാര്യം ചെയ്തു. അന്ന് അതു ചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഉറപ്പായും മരിച്ചേനെ.

ഞാൻ എന്റെ സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ച് വാതിലിന്റെ അരികിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുചെന്നു. അതിന്റെ നോബിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു. യാത്രക്കാർ വാതിലിനു പുറത്ത് ആശങ്കയോടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ചിലർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിമാനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു. കോക്പിറ്റ് വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് തുറക്കാൻ പാസ്‌കോഡ് ഉണ്ട്. കാബിൻ ക്രൂ പലതവണ അതിനായി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സഹപൈലറ്റ് വീണ്ടും വാതിൽ അടച്ചുപിടിക്കുകയായിരുന്നു. ആ വാതിൽ ഇനി എനിക്ക് മാത്രമേ തുറക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഒന്നു തിരിച്ചുവിട്ടാൽ അതു തുറക്കും, പക്ഷേ അതിനടുത്ത് എത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. എങ്കിലും ഒടുവിൽ ഞാൻ അതിൽ വിജയിച്ചു, വാതിൽ തുറന്നു. തുടർന്നുണ്ടായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം താങ്കൾക്ക് അറിയാമല്ലോ’ – ക്യാപ്റ്റൻ മച്ഛാർ പറഞ്ഞു.

Source link